ปะหล่อง

ปะหล่อง เป็นชนเผ่าที่อพยพมาจากพม่าเข้าสู่ประเทศไทย เมื่อประมาณปี พ.ศ.2527 พวกเขาเรียกตัวเองว่า "ดาละอั้ง" คำว่าปะหล่องเป็นภาษาไทยซึ่งใช้เรียกชนกลุ่มลักษณะการแต่งการที่ปรกฎให้เห็นเด่นชัดถึงเอกลักษณ์ของเผ่านี้



คอยาว

ชาวกระเหรี่ยงคอยาวเรียกตัวเองว่าชาวคะยาง มีถิ่นฐานอยู่ในรัฐคะยาประเทศพม่า ได้อพยพมาอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ปี 2528 ซึ่งเป็นผลมาจาก สงครามการสู้รบในบ้านเกิดของตัวเองสิ่งที่น่าสนใจคือการแต่งกายของผู้หญิงเผ่านี้ คือการนำห่วงทองเหลืองมาสวมคอจึงทำให้มองดูคอยาวกว่าปกติ การเอาห่วงทองเหลืองมาใส่ที่คอให้ดูยาวกว่าคนปกติเพื่อให้ดูสวยงามและเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธ์


กะเหรี่ยง

กะเหรี่ยง มีถิ่นกำเนิดมาจากประเทศธิเบตก่อนอพยพมายังประเทศจีนและอพยพเข้าสู่ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ เช่น พม่า,ไทย,ลาว เป็นต้น


ลาฮูชิบาหลา

ลาฮูชิบาหลา หรือมูเชอเหลืองทีถิ่นกำเนิดอยู่ใกล้เขตแดนประเทศธิเบตอพยพเคลื่อนย้ายไปทางตอนใต้ของยูนาน ปัจจุบันพบในรัฐเชียงตุงรัฐฉานในพม่า และในประเทศไทย ภาษาพูดของลาฮูชิบาหลาจึงจัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ธิเบต



ม้ง

ม้ง มีถิ่นกำเนิดมาจากประเทศมองโกเลียได้อพยพหนีความหนาวเย็นลงมาทางใต้ผ่านประเทศจีน เข้าสู่ประเทศเวียดนาม ลาวและไทย



กะยอ

กะยอ อพยพมาจากรัฐคะยาในประเทศพม่า เป็นกลุ่มย่อยของเผ่ากะเหรี่ยง



อาข่า

อาข่า หรือ อีก้อ อยู่เพื่อสืบทอด ซึ่งมีต้นกำเนิดในยูนานปัจจุบันส่วนใหญ่ก็ยังตั้งถิ่นฐานอยู่แล้วค่อยๆทยอยอพยพลงใต้ในระยะหลายศตวรรษพวกที่อยู่ในไทยนี้อพยพเข้ามาจากพม่าภาษาอาข่าจัดอยู่ในสาขายิ(โลโล) ของตระกูลพม่าธิเบต "จือโก"